ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας καταγγέλλει το νέο θανατηφόρο εργατικό ατύχημα που σημειώθηκε πριν από λίγες μέρες  σε οικοδομή στο Νέο Ψυχικό, επί της οδού Θεμιστοκλέους 60, όπου έχασε τη ζωή του ο συνάδελφος Θ.Π., συνταξιούχος του ΝΑΤ, που εργαζόταν αναγκαστικά λόγο της πενιχρής του σύνταξης.

Ο συνάδελφος βρήκε τραγικό θάνατο από πτώση κατά τη διάρκεια της εργασίας του. Τίποτα δεν στάθηκε ικανό να τον συγκρατήσει – τίποτα, αφού ούτε μέτρα ασφαλείας υπήρχαν, ούτε προστασία, ούτε επιτήρηση. 

Το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας εκφράζει τα βαθιά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους συναδέλφους του εργάτη που έχασε τη ζωή του την Δευτέρα 23 Οκτώβρη στη Βάρη.

Με αφορμή το θανατηφόρο δυστύχημα στη περιοχή της  Βάρης σε έργο εγκατάστασης οπτικών ινών  αλλά και για  άλλους  τραυματισμούς εργατών που συνέβησαν , η διοίκηση του  Συνδικάτου  Οικοδόμων Αθήνας θα απαιτήσει άμεσα τα επόμενα 24ωρα  συνάντηση  με τη διοίκηση του ΣΕΠΕ και το Υπουργείο Εργασίας,

Το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας  εκφράζει τα συλλυπητήρια του στην οικογένεια του αδικοχαμένου εργάτη , που σκοτώθηκε στο νέο εργοδοτικό έγκλημα που σημειώθηκε στο εργοστάσιο της επιχείρησης EMFI AE (πρώην  ΕΒΓΑ).

Μας γεμίζει οργή το νέο αυτό έγκλημα σε βάρος ενός εργαζόμενου που πήγε για το μεροκάματο και δεν γύρισε ποτέ  σπίτι  του, δεσμευόμαστε να μετατρέψουμε την οργή μας σε αγώνα για την προστασία της υγείας και της ζωής όλων των εργατών, για να πληρώσουν οι ένοχοι,

Ούτε μήνας δεν συμπληρώθηκε από τον θάνατο του συναδέλφου μας στα Οινόφυτα και ένας ακόμη εργάτης οικοδόμος χαροπαλεύει στο Ασκληπιείο της Βούλας, μετά από πτώση από 3,5 μέτρα ύψος, όταν έσπασαν τα σάπια μαδέρια με αποτέλεσμα να βρεθεί στο κενό με χτυπήματα στο κεφάλι και εν συνεχεία καταπλακώθηκε από ντάνα ξυλείας. Το νέο εργοδοτικό έγκλημα σημειώθηκε μόλις 2 εβδομάδες από την παρέμβασή μας στο Υπ. Εργασίας, μαζί με άλλα σωματεία για να παρθούν μέτρα προστασίας της ζωής των εργαζομένων μέσα στους χώρους δουλειάς.

(Η Ανανκοίνωση σε μορφή .pdf)

Η οργή μας έχει ξεχειλίσει, οι χώροι δουλειάς έχουν μετατραπεί σε αρένες θανάτου. Ένας νεκρός εργαζόμενος κάθε τρείς μέρες ούτε τυχαίο γεγονός είναι, ούτε γραφτό της «μοίρας» μας. Δεν γίνεται με την αλματώδη άνοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας, την ώρα που μπορεί να κτιστεί ένα κτίριο εν ριπή οφθαλμού, εμείς να ξεκινάμε το πρωί για την δουλειά και να μην επιστρέφουμε ποτέ στο σπίτι μας.